آینده های امیلی ؟؟ غیر قابل پیش بینی های روزگار

چه آینده هایی که برای خودم به تصویر کشیده بودم ... چه خانوم روانشناس خانوم روانشناس هایی که نثار خودم نمیکردم و دنبالش ذوق حتی . و چه علاقه هایی که به رشته ی مورد ظلم واقع شده ی انسانی ابراز نمیکردم . اما چه میشه کرد ... وقتی حمایت خانواده رو نداشته باشی هیچ چیز نمیشی . مخصوصا اگه مثل من دست پا چلفتی و بی مصرف باشی

از جزئیاتش نمیگم حتی ... نمیخوام بهش فکر کنم و دلسرد بشم . دوست دارم تو یه رشته با بازار کار خوب موفق باشم . میدونم که میتونم . فقط علاقه لازمه و پشتکار . که علاقه شو ندارم اما مهم نیست .

خبر رسید رشته ی تجربی هم قبول شدم . این شد که ناخواسته و به اصرار خانواده تغییر رشته دادم ...

آینده های امیلی...